Lekkoatletyka

Za oficjalną datę powstania sekcji lekkiej atletyki w Cracovii uważa się rok 1913. Przy współudziale Cracovii powstał w 1919 roku Polski Związek Lekkiej Atletyki, a w roku 1922 Krakowski Okręgowy Związek Lekkiej Atletyki. Od tego roku organizowano mistrzostwa okręgu. Nieprzerwanie w latach 1923-1939 „Pasy” w tych zawodach nie miały sobie równych, każdorazowo zdobywając drużynowy prymat. W pierwszych Mistrzostwach Polski w lekkiej atletyce najlepiej spisał się Wojciech Florkiewicz, który wygrał skok w dal z wynikiem 5,88m. W 1925r. powstała sekcja lekkoatletyczna pań, a pierwszą mistrzynią Polski była Maria „Lonka” Malinowska w rzucie oszczepem. Obie sekcje kilkukrotnie plasowały się w okresie międzywojennym na podium klasyfikacji drużynowej Mistrzostw Polski. Liczni zawodnicy Cracovii byli powoływani do reprezentacji kraju. W latach 1930-31 trzykrotnie na najwyższym podium stawał Stefan Nowosielski. W 1936 roku po raz pierwszy zorganizowano zawody na stadionie przy ulicy 3 Maja. W tym samym roku po raz pierwszy zawodnik Cracovii, wziął udział w igrzyskach olimpijskich, a był nim Kazimierz Fiałka.

Po II wojnie światowej sekcja lekkoatletyczna Cracovii znów była w ścisłej krajowej czołówce, a w latach 1945, 1946 i 1950 zdobyła mistrzostwo Polski. Liczne były też sukcesy indywidualne. Sam Włodzimierz Puzio 10 razy w latach powojennych stawał na najwyższym stopniu podium mistrzostw kraju. Jedną z głównych postaci, promujących lekką atletykę w tamtych czasach był dr Aleksander Moroz, który w znacznym stopniu przyczynił się do rozwoju sekcji, pracując przy tym społecznie. Dziś Cracovia czci jego pamięć organizując co roku jesienią lekkoatletyczny Memoriał Aleksandra Moroza.

W latach 50-tych nastąpił kryzys działalności sekcji. Cracovia występowała w II i III lidze. Przez 9 lat żaden z przedstawicieli sekcji nie zdobył złotego medalu mistrzostw Polski. W 1959 roku uczyniła to Maria Kusion-Bibro-Pokorny, późniejsza olimpijka.

Następnie w dziejach sekcji miał miejsce okres rozkwitu. Wokół stadionu przy alei 3 Maja tętniło życie sportowe i towarzyskie. Przez klub przebijało się mnóstwo utalentowanych zawodników i znakomitych trenerów. W szybkim tempie rozwijała się kariera 400-metrowca Jana Balachowskiego, który wkrótce został trzecim olimpijczykiem Cracovii w lekkiej atletyce zajmując 4. miejsce w sztafecie 4X400m na igrzyskach olimpijskich w Meksyku w 1968r. Liczne tytuły mistrzów Polski zdobywali m. in. Stanisław Podzoba i Edward Mleczko w biegach długich oraz Adam Kołodziejczyk na 110m przez płotki.

W latach 70-tych i 80-tych nastąpiły dla sekcji trudne czasy. Brakowało pieniędzy a stadion popadał w ruinę. Mimo tego wciąż rozwijało się wiele młodych talentów. W 1986r. Jerzy Hołoweńko zdobył dla „pasiaków” ostatni medal mistrzostw Polski, aż do momentu rozwiązania sekcji lekkoatletycznej w 1992r.

Po kilku latach nieobecności Cracovii na lekkoatletycznej mapie Polski, w 1997r. działalność sekcji została wznowiona za sprawą trenera Romana Kołodzieja. Mimo wielu problemów, bez bazy szkoleniowej, bez dotacji i sprzętu, grupa trenera Kołodzieja nie poddawała się. W 1999r. po 13 latach przerwy Katarzyna Batorska wywalczyła dla Cracovii medal mistrzostw Polski. W 2005r. Anna Hazior, wychowanka trenera Kołodzieja została powołana do reprezentacji Polski na mecz międzypaństwowy z Czechami, co było pierwszym takim osiągnięciem reprezentanta naszej sekcji po 25 latach przerwy!

Zaangażowanie trenera Kołodzieja i zawodników powoduje, że z roku na rok sekcja lekkoatletyczna Cracovii się rozwija.

Kadra trenerska

Kierownik sekcji

Roman Kołodziej

Lekkoatletyka